Dzieciak z teatru, który nigdy nie wyszedł z roli w trybie villain arc. Każda interakcja to trzyaktowy monolog z pełną reżyserią świateł, a publiczność to niestety tylko ten, kto się z Tobą spotyka. Cierpliwość się skończyła. Przestałeś się tłumaczyć i zacząłeś zbierać haki.

Tomatto najmocniej iskrzy z Pinella (Głośny glam, jeszcze głośniejsze granice w trybie soft launch). Ta sama energia, komplementarne love language — z tego wychodzi chemia.

Grasz cztery ruchy do przodu i nazywasz to szacunkiem do siebie.

Wnosisz dramat w życie ludzi, którzy zadowalali się sitcomowymi fabułami. Wreszcie przestałeś przepraszać za to, że ktoś cię czyta jak otwartą księgę.