Dzieciak z teatru, który nigdy nie wyszedł z roli w trybie nietykalnym. Każda interakcja to trzyaktowy monolog z pełną reżyserią świateł, a publiczność to niestety tylko ten, kto się z Tobą spotyka. Wszyscy chcą wejść. Ty nawet nie patrzysz na drzwi.

Tomatto najmocniej iskrzy z Pinella (Głośny glam, jeszcze głośniejsze granice w trybie soft launch). Ta sama energia, komplementarne love language — z tego wychodzi chemia.

Robisz broń z emocjonalnej niedostępności i nazywasz to standardami.

Wnosisz dramat w życie ludzi, którzy zadowalali się sitcomowymi fabułami. Nie odgrywasz pociągu, którego nie czujesz.