Wyselekcjonowany dowcip z pewnością niczym światło w bibliotece w trybie villain arc. Rządzisz niepodzielnie, bez podnoszenia głosu. Ludzie wpadają do Twojego mieszkania i wychodzą, przemeblowując całą swoją psychę na podstawie tego, co rzuciłeś o jakimś filmie. Cierpliwość się skończyła. Przestałeś się tłumaczyć i zacząłeś zbierać haki.

Pearetta najmocniej iskrzy z Kiwito (Słodki w teorii, nieprzewidywalny w praktyce w trybie soft launch). Ta sama energia, komplementarne love language — z tego wychodzi chemia.

Grasz cztery ruchy do przodu i nazywasz to szacunkiem do siebie.

Sprawiasz, że zwykli ludzie brzmią jak geniusze, gdy ich cytujesz. Rozmowna hojność przebrana za cięty dowcip. Wreszcie przestałeś przepraszać za to, że ktoś cię czyta jak otwartą księgę.