Wyselekcjonowany dowcip z pewnością niczym światło w bibliotece w trybie nietykalnym. Rządzisz niepodzielnie, bez podnoszenia głosu. Ludzie wpadają do Twojego mieszkania i wychodzą, przemeblowując całą swoją psychę na podstawie tego, co rzuciłeś o jakimś filmie. Wszyscy chcą wejść. Ty nawet nie patrzysz na drzwi.

Pearetta najmocniej iskrzy z Kiwito (Słodki w teorii, nieprzewidywalny w praktyce w trybie soft launch). Ta sama energia, komplementarne love language — z tego wychodzi chemia.

Robisz broń z emocjonalnej niedostępności i nazywasz to standardami.

Sprawiasz, że zwykli ludzie brzmią jak geniusze, gdy ich cytujesz. Rozmowna hojność przebrana za cięty dowcip. Nie odgrywasz pociągu, którego nie czujesz.