Tajemnica o pomarszczonej skórce z soczyście jasnym wnętrzem w trybie villain arc. Pozwalasz ludziom przebić się przez trzy warstwy, zanim cokolwiek im pokażesz. Ujawnienie zawsze jest tego warte. Czekanie, podobno, też jest tego częścią. Cierpliwość się skończyła. Przestałeś się tłumaczyć i zacząłeś zbierać haki.

Maracuya najmocniej iskrzy z Uvito (Najpierw śmieszny, potem niebezpieczny w trybie soft launch). Ta sama energia, komplementarne love language — z tego wychodzi chemia.

Grasz cztery ruchy do przodu i nazywasz to szacunkiem do siebie.

Kiedy już wpuszczasz kogoś do środka, to naprawdę go wpuszczasz. Nic w tym nie jest na pokaz. Wreszcie przestałeś przepraszać za to, że ktoś cię czyta jak otwartą księgę.