Twarda skorupa, elitarny gust w trybie villain arc. Nie gonisz. Obserwujesz, oceniasz i czasem pozwalasz fabule iść dalej. Cierpliwość się skończyła. Przestałeś się tłumaczyć i zacząłeś zbierać haki.

Cocolina najmocniej iskrzy z Strawberina (Flirciarski chaos z brokatowym uśmiechem ze wszystkim na stole). Ta sama energia, komplementarne love language — z tego wychodzi chemia.

Grasz cztery ruchy do przodu i nazywasz to szacunkiem do siebie.

Jak już kogoś wybierzesz, jesteś przerażająco lojalna. Wreszcie przestałeś przepraszać za to, że ktoś cię czyta jak otwartą księgę.