Cottagecore'owy domator z zapieczętowanymi kopertami w trakcie wyjścia. Serwujesz sezonową zupę i emocjonalny umiar w równych proporcjach, i jakimś cudem to jest cała osobowość, w której wszyscy się zakochują. Czujesz, że bliskość się zbliża, i już układasz choreografię ewakuacji.

Calabi najmocniej iskrzy z Avocadito (Wrażliwy soft boy z apką do poezji i lękiem przed porzuceniem ze wszystkim na stole). Ta sama energia, komplementarne love language — z tego wychodzi chemia.

Wychodzisz, żeby poczuć się silny, i nazywasz to granicami.

Sprawiasz, że zima wydaje się do przeżycia dla ludzi, którzy nie są do niej stworzeni. Bezlitośnie szczerze mówisz, czego nie udźwigniesz.