Wrażliwy soft boy z apką do poezji i lękiem przed porzuceniem w trybie villain arc. Piszesz akapity. Czujesz mocno. Znikasz też, gdy uczucia robią się głośne, z zasady. Cierpliwość się skończyła. Przestałeś się tłumaczyć i zacząłeś zbierać haki.

Avocadito najmocniej iskrzy z Figgy (Zmysłowa tajemnica z sekretami, za które się płaci ze wszystkim na stole). Ta sama energia, komplementarne love language — z tego wychodzi chemia.

Grasz cztery ruchy do przodu i nazywasz to szacunkiem do siebie.

Jesteś zdolny do bycia poznanym. Kiedy na to pozwolisz. Wreszcie przestałeś przepraszać za to, że ktoś cię czyta jak otwartą księgę.